ความรู้สึก
posted on 29 Mar 2009 16:04 by heartcakeหลังจากที่ไม่ได้อัพมานานมาก
วันนี้จะมาเขียนเรื่องของตัวเองดีกว่า
เค้กพบคนๆหนึ่งมานานแล้ว ขอเรียกว่า พี่ชายนะคะ ส่วนแฟนพี่เขาขอเรียกว่าพี่สาวแล้วกัน
เค้กรู้จักกับพี่ชายมาประมาณ 1 เดือนแล้ว แต่ก่อนนั้นเรามีเรื่องกันนิดหน่อย เรื่องมีอยู่ว่า พี่สาวแนะนำพี่ชายให้เค้กรู้จัก พี่ชายเข้ามาจีบเค้กด้วย พี่สาวก็ไม่ว่าอะไรเพราะพี่ชายเป็นคนขี้เล่น เราเริ่มสนิทกันเรื่อยๆ จากที่เค้กไม่เคยเปิดใจ มันเริ่มแง้มออกทีละนิด จนเราสนิทกัน พี่สาวไม่ค่อยว่างมาคุยเลยคุยกับพี่ชายแทน แล้ววันหนึ่ง พี่ชายก็มาบอกว่าชอบเค้ก ทั้งที่ผ่านไปแค่ 2 สัปดาห์ ค่ะ พี่ชายเคยอ่านบล็อคของเค้กด้วย ก็เลยบอกว่า ช่วยทีนะ ไม่รู้ว่าพูดเล่นหรือพูดจริง แต่เค้กจริงจัง เค้กก็ดีใจ ยอมรับเลยค่ะว่าเค้กชอบพี่เขาเหมือนกัน แต่ด้วยสถานะไหนเค้กไม่แน่ใจ แต่แทนที่เค้กจะดีใจ เค้กกลับไม่สบายใจเลย ถ้าพี่ชอบเค้กจริงๆแล้วพี่สาวล่ะ คำถามทั้งหมดเริ่มมาสุมที่ตัวเค้กเองเพราะเค้กเป็นคนคิดมาก
นอน...ไม่หลับ
ตื่นขึ้นมา พี่สาวนี่ เค้กเข้าไปทัก พี่ชายไม่อยู่ด้วย เค้กลังเลอยู่นาจะบอกดีไหม พี่จะโกรธพี่ชายไหม จะเกลียดเค้กหรือเปล่า จนเค้กเริ่มเกลิ่นบางอย่างขึ้น พี่เค้าก็อยากรู้มาก เค้กเลยต้องเล่าให้พี่สาวฟัง
แต่...พี่สาวกลับบอกว่า พี่ก็คิดอยู่จะมันอาจจะเป็นแบบนี้ เค้กรู้ไหมว่าเค้กเหมือนมาก
เหมือนมากหรอ?
เค้กเหมือนคนๆนึงที่พี่ชายรู้จัก เรื่องมีอยู่ว่า
พี่ชายเคยเป็นคนที่ธรรมดามากๆ กินๆ นอนๆ เล่นไปวันๆ จนกระทั่งวันหนึ่งที่พี่ชายสมัคร hi 5 เพื่อเช็คเรทติ้งตัวเอง ผลคือ มีคนมากมายอย่าเป็นเพื่อนกันพี่ชาย เรียกได้ว่าเป็นหมื่นเลยทีเดียว และสาวน้องคงหนึ่งก็เป็นหนึ่งในนั้น เธอบอกว่า อยากรู้จักจังเลย ขอเมลได้ไหม พี่ชายให้ไปพร้อมคิดว่าเล่นๆ ขำๆ และความเล่นๆเริ่มจริงจัง
คุย คุยกันไปเรื่อยๆจนสนิทกัน และสาวน้อยคนนั้นก็ขอเบอร์ แต่พี่ชายไม่ให้ บอกว่ารออีก 3 เดือน ถึงวันเกิดของเธอก่อน
3 เดือนผ่านไป ได้เบอร์และแลกรูป แล้วทั้งคู่ก็เหมือนคบกันเป็นแฟนทั้งที่อยู่ในสภาพแบบนั้น แม้ไม่เคยพบกันจริงๆ จนวันหนึ่งที่พี่ชายไปเรียนต่อที่อังกฤษ แต่ไม่ว่าดึกแค่ไหนทั้งคู่ก็ยังโทรหากัน วันละหลายเวลาจนเป็นเรื่องปกติ แล้ววันที่พี่ชายกลับมา ก็ยังคุยกันอยู่ดีๆ แต่แล้ว สาวเจ้าก็บอกว่ารูปนั่นไม่ใช่ของเราหรอกนะ แต่พี่ชายไม่สนใจ เรารักคนที่คุยด้วย
น่าประทับใจนะ
แต่แล้ววันนึง เมื่อสาวน้อยคนนั้นไม่ใช่สาวน้อย แต่พี่ชายก็ยังคิดว่าเขาเป็นสาวน้อยต่อไป ทั้งที่เรื่องมันน่าจะจบด้วยดี ทั้งที่ทั้งคู่ก็รักกันดี แต่เสียงของคนรอบข้าง ทำให้สาวน้อยคนนั้นทนไม่ไหว บอกเลิกเพราะไม่อยากให้พี่ชายถูกว่า
จบที่พี่สาวเล่า...ไม่อยากให้พี่ชายเสียใจอีก จะบอกพี่ชายยังไงดีถึงจะไม่เสียใจ จะพูดยังไง จะทำยังไงดี แต่เค้กก็บอกพี่สาว วันนี้เราควรจะจบเรื่องทั้งหมดสักที
เค้กคุยกับพี่ชาย เค้กบอกว่าเค้กชอบพี่ชายเหมือนกัน พี่ชายบอกว่าแล้วทำไมล่ะ ถ้าเค้กก็ชอบพี่ แต่ไม่ใช่แบบนั้นไม่ใช่สถานะนั้น ที่ๆเค้กควรจะยืนไม่ใช่ตรงนั้น เราคุยกันไปเรื่อย เหตุผลทั้งหมดที่เค้กเคยพูดมา ยกมันขึ้นมาพูดให้พี่เขาเข้าใจ แต่พี่ชายบอกว่าพี่เขาฟังมาทั้งชีวิตแล้ว...คำพูดแบบนี้ ยิ่งพูดเหมือนยิ่งทำลายทุกๆอย่าง แล้วเราก็เลิกคุยกัน พี่ชายบอกให้เค้กนั่นแหละไม่คิดดูว่าเราควรจะอยูสถานะไหน
ทำยังไงดี
เราไม่อยากให้พี่เขาเสียใจ...แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปก็ไม่ได้อีก สุดท้ายความรู้สึกของเค้กก็ถูกลบหายไป
ยิ้ม ไม่ออก
แต่งบล็อคไม่ได้ ไม่ว่าจะทำอะไรก็ไม่มีความรู้สึกอีก
จนเจอพี่สาวอีกครั้ง พี่สาวบอกว่าถ้าเค้กเป็นแบบนี้ต่อไปพี่ชายจะเสียใจมากนะ
ทำไงดี จะทำไงดีแล้วพี่ชายก็บอกว่า เราคิดมาไปแล้วนะ พี่ก็ชอบเราไม่ได้กว่านี้หรอก นั่นหมายความว่าไง
พี่ชอบเค้กแบบน้องมาตลอดหรอ หรืออะไรเค้กไม่เข้าใจ และเค้กก็รู้ว่าเค้กชอบพี่เขาแบบพี่ตัวโตๆแบบนี้แหละเรื่องทั้งหมดจึงเคลียได้ด้วยดี
ดีจริงๆ
สุดท้ายที่เค้กอยากจะพูด ไม่จำเป็นหรอกค่ะว่าจะต้องแคร์ความรู้สึกของผู้อื่นตลอด มีอะไรก็พูดออกไปเลย ไม่งั้นเขาอาจจะไม่สบายใจแบบนี้ และเราเองอาจจะไม่เป็นตัวเองก็ได้ และสุดท้ายก็จะย้อนกลับมาทำร้ายคนที่เรารักเอง แต่ตอนนี้เค้กดีใจ ที่อย่างน้อยเค้กก็กลับมามีความรู้สึกอีก
ต้องขอบคุณพี่ชายกับพี่สาว ขอบคุณมาก นะคะ
Memory for You -
edit @ 29 Mar 2009 16:54:13 by Cake